EUFLR uyumluluk yazılımı
Zorla Çalıştırma Tüzüğü kapsamında uyum, ulaşılan bir statü değil. Bir otorite yazdıktan sonraki 30 iş gününde gösterebildiğiniz şey ve Kılavuz'un o gösterdiklerinize biçtiği değer.
Bu yüzden yazılım bir sertifika etrafında değil, talep etrafında örgütlenmiş. Her ürün hattının satırları Kılavuz'un kendi listesi olan bir kanıt dosyası var — politikalar, risk değerlendirmeleri, çok kademeli tedarikçi haritaları, satın alma kayıtları, gözetim zinciri, tesis konumları, iyileştirme. Her satır mevcut, kısmi ya da eksik; mevcut her kalem bir derece taşıyor: doğrulanmış, destekli, beyan ya da güvenilir değil — Kılavuz'un güvenceler ve kısıtlı denetimler hakkındaki uyarılarını izleyerek. Hattın durumu, o dosya ve arkasındaki tarama hakkında yedi adlandırılmış olgudan biri. Yüzde yok; çünkü Tüzük tanımlamıyor ve bir yüzde, tek bir karar eşleşmesinin güven verici bir yeşilin içinde erimesine izin verirdi.
Sık sorulan sorular
- Tüzük özen yükümlülüğü şart koşuyor mu?
- Hayır. Özen yükümlülüğü, denetim ya da raporlama zorunluluğu getirmiyor — bir süreç değil, sonuç yükümlülüğü. Ancak Madde 17, otoriteye soruşturma açmadan önce operatörün yürüttüğü özen yükümlülüğünü ve iyileştirmeyi tartmasını söylüyor; Kılavuz da izlenebilirlik bilgisi sunulamamasının aleyhe tartılabileceğini ekliyor. Yani özen yükümlülüğü şart değil, ama sonucu belirliyor. Kılavuz'un gönüllü çerçevesi OECD'nin altı adımını izliyor.
- Yazılım neden bir risk puanı göstermiyor?
- Çünkü Tüzük böyle bir şey tanımlamıyor. Risk ölçütleri — ölçek ve ağırlık, pazardaki hacim, şüpheli parçanın payı — otoritenin neyi soruşturacağını seçerken kullandığı araçlar; bir şirketin üzerinde durduğu bir ölçek değil. Sentetik bir yüzde o ölçeği icat eder ve tek bir karar eşleşmesinin güven verici bir rakamın içinde erimesine izin verirdi. Bunun yerine her ürün hattı, onu üreten olguya bağlı yedi adlandırılmış durumdan birindedir ve platform bunları sayar.