ILO zorla çalıştırma göstergeleri ve EUFLR
Tüzük zorla çalıştırma tanımını 29 sayılı ILO Sözleşmesi'nden alıyor. Komisyon Kılavuzu risk sözlüğünü ILO'nun on bir göstergesinden alıyor; platform da öyle.
Göstergeler şunlar: savunmasızlığın istismarı, aldatma, hareket kısıtlaması, tecrit, fiziksel ve cinsel şiddet, yıldırma ve tehdit, kimlik belgelerine el konulması, ücretlerin alıkonulması, borç esareti, kötü çalışma ve yaşam koşulları ve aşırı fazla mesai. Hiçbiri tek başına zorla çalıştırmayı kanıtlamıyor; ILO birkaçının bir arada görüldüğü örüntüye bakılmasını söylüyor ve Kılavuz gönüllü çerçevesinin risk tespiti adımında bu yaklaşımı benimsiyor. Platformda her tedarikçi sorusu sınadığı göstergeyi ve onu kapatacak kanıtı adlandırıyor — borç esareti için işe alım ücreti defteri, kimlik belgelerine el konulması için belge saklama politikası ve dolap envanteri, ücretlerin alıkonulması için bordro dökümü. Her tarama eşleşmesi bir göstergeyle etiketleniyor; böylece tüm tedarikçilerdeki gösterge başına sayım, tek bir vakadan önce bir örüntüyü gösteriyor. Kanıtın derecesi de Kılavuz'u izliyor: ücret alınmadığına dair bir güvence 'beyan'; defter 'doğrulanmış'.
Sık sorulan sorular
- Tüzük özen yükümlülüğü şart koşuyor mu?
- Hayır. Özen yükümlülüğü, denetim ya da raporlama zorunluluğu getirmiyor — bir süreç değil, sonuç yükümlülüğü. Ancak Madde 17, otoriteye soruşturma açmadan önce operatörün yürüttüğü özen yükümlülüğünü ve iyileştirmeyi tartmasını söylüyor; Kılavuz da izlenebilirlik bilgisi sunulamamasının aleyhe tartılabileceğini ekliyor. Yani özen yükümlülüğü şart değil, ama sonucu belirliyor. Kılavuz'un gönüllü çerçevesi OECD'nin altı adımını izliyor.
- Yazılım neden bir risk puanı göstermiyor?
- Çünkü Tüzük böyle bir şey tanımlamıyor. Risk ölçütleri — ölçek ve ağırlık, pazardaki hacim, şüpheli parçanın payı — otoritenin neyi soruşturacağını seçerken kullandığı araçlar; bir şirketin üzerinde durduğu bir ölçek değil. Sentetik bir yüzde o ölçeği icat eder ve tek bir karar eşleşmesinin güven verici bir rakamın içinde erimesine izin verirdi. Bunun yerine her ürün hattı, onu üreten olguya bağlı yedi adlandırılmış durumdan birindedir ve platform bunları sayar.